Anasayfa / Bilgi / Onay Verdiği Halde Mesaiye Kalmayan İşçi İşten Çıkarılabilir

Onay Verdiği Halde Mesaiye Kalmayan İşçi İşten Çıkarılabilir

Sponsorlu Bağlantılar

Günlük hayatta fazla mesai olarak adlandırılan fazla çalışma, İş Kanununda belirtilen normal günlük ve haftalık çalışma sürelerini aşan çalışmalardır.

Her bir saatlik fazla mesai için normal ücret dışında ayrıca ilave ödeme yapılması gerektiği gibi, normal ücretin de yüzde 50 fazlası yani bir buçuk katı üzerinden ödeme yapılması gerekmektedir. (Bkz. Fazla Mesai Ücreti Nasıl Hesaplanır ?)

Fazla mesai çalışma hayatını en önemli konularından ve sorunlarından biri olduğu gibi (Bkz. Her İki Çalışandan Biri Fazla Mesai Yapıyor) işçilik alacalarıyla ilgili olarak açılan davaların hemen hemen hepsinde fazla mesai alacağı da yer almaktadır.

Fazla mesai bu öneminden dolayı İş Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş ayrıca bu konuda yönetmelikte yayımlanmıştır (Bkz. İş Kanununa İlişkin Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği) Ayrıca suiistimale açık bir konu olduğundan fazla mesai için işçinin onay şartı (Bkz. Fazla Mesai İçin İşçinin Onayı Gerekir mi ?) ve bazı sınırlamalar getirilmiştir (Bkz. Fazla Mesai Yaptırılamayacak İşçiler).

Söz konusu düzenlemeler uyarınca onayı olmadığı halde fazla mesai yapmaya zorlanmak çalışan açısından haklı fesih sebebi iken (Bkz. Onayı Olmadan Fazla Mesaiye Zorlanan İşçi İşten Ayrılıp Tazminat İsteyebilir., Yargıtay Kararlarına Göre Haklı Fesih Nedenleri), Yargıtayın bu konudaki bir başka kararına göreyse işçinin kabul ettiği yani onay verdiği halde fazla mesaiye kalmaması işveren açısından haklı fesih sebebi oluşturmaktadır.

Yargıtay söz konusu kararında, hem hizmet sözleşmesi ile hem de sonradan verdiği muvafakatnameler ile fazla çalışmayı kabul eden, ancak işyerinde ihtiyaç olmasına rağmen fazla çalışma yapmayan yani mesaiye kalmayan işçiyi tazminatsız olarak işten çıkaran işvereni haklı bulmuş, İş Mahkemesinin bu işçinin işe iadesine ilişkin olarak verdiği kararı ise bozmuştur.  T.C YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ, Esas No. 2014/3840, Karar No. 2014/15607, Tarihi: 13.05.2014) (isvesosyalguvenlik.com)